Kategorie
Relacje Rodzicielstwo

Głęboka więź

6 sposobów na stworzenie głębokiej relacji ze swoim dzieckiem

To naturalne, że chcesz, aby Twoje dziecko wyrosło na dorosłego, który będzie potrafił przetrwać wszelkie życiowe próby z podniesioną głową, pewny siebie i swojej wartości

Głęboka relacja z dzieckiem tworzy podstawy, na których uczy się ono, jak reagować na przeciwności losu, odróżniać dobro od zła, daje także nadzieję na przyjście lepszych dni oraz pokazuje, jak tworzyć zdrowe i prawidłowe relacje z innymi. Tyle w teorii, jak natomiast w praktyce tworzyć z dzieckiem taką więź? Oto 6 praktycznych wskazówek, które pozwolą nam w pełni stworzyć ze swoim dzieckiem relację opartą na zaufaniu i wsparciu:

  1. Baw się z dzieckiem w aktywny sposób. Każdy rodzic powie- ale przecież ja bawię się ze swoim dzieckiem! Istotne tutaj jest nasze zaangażowanie w zabawę. Już z niemowlakiem zabawa może być oparta na naszym biernym lub aktywnym udziale. Jeśli dziecko bawi się klockami, uśmiecha się do nas, wysyła sygnały niewerbalne- reaguj na nie. Spoglądając co chwila w telefon i tylko udając, że jest się zaangażowanym w zabawę, rodzic daje dziecku znać, że tak naprawdę nie jest ono w tej chwili tak bardzo istotne. Nawet, jeśli jesteśmy bardzo zajęci, warto poświęcić chociaż drobną część naszego czasu, który będzie skupiony tylko na kontakcie z dzieckiem. Złota rada „Jakość, a nie ilość” także w tym przypadku się sprawdza. Badania udowodniły zależność samooceny u dzieci a zaangażowania rodziców w ich wspólny czas.

2. Akceptuj emocje swojego dziecka- nawet te, które są trudne. Czy to będzie duża ekscytacja, czy też wielki smutek i rozpacz- głęboka relacja pozwoli na przyjęcie wszelkich emocji drugiej osoby i zaakceptowanie ich takimi, jakim są. Relacja rodzic-dziecko nie jest równorzędna w tym aspekcie- rodzic, jako osoba dorosła i świadoma emocjonalnie, jest w stanie być „ostoją” dziecka, stałym punktem, który będzie je kochać i akceptować niezależnie od tego, jak silne emocje targają małym człowiekiem. Głęboka więź wyróżnia się tym, że dziecko nie ukrywa swoich uczuć w celu bycia zaakceptowanym. Nie odczuwa krytyki ze strony rodzica w związku ze swoimi emocjami- może być sobą bez obawy o odrzucenie.

3. Pozwól dziecku się ze sobą ponudzić. Paradoksalnie, nuda pomoże Twojemu dziecku rozwinąć swoją kreatywność, a Twój rodzicielski udział w tej kreacji pozostanie w jego pamięci na długo. Dziecko nie musi mieć stale zapewnionych atrakcji, które wypełnią mu cały czas. Wspólne wygłupy, śmianie się, ekscytacja, zwierzanie z sekretów- to solidna podstawa do budowania głębokiej relacji ze swoim dzieckiem.

4. Przypominaj swojemu dziecku, jak istotny jest dla Ciebie Wasz wspólny czas, a także to, że myślisz o nim nawet w czasie jego nieobecności! Dzieci są szczególnie wyczulone na informację, że myślimy o nich nawet, gdy ich nie ma (np. podczas ich obecności w szkole). Zapewnianie (szczere!) dziecka o jego istotnej roli w naszym życiu wzmacnia budowanie wspólnej więzi.

5. Buduj i prowadź swoje relacje z innymi w taki sposób, by dziecko mogło brać z Ciebie przykład. Dziecko jest najuważniejszym obserwatorem Twoich poczynań. Widząc, w jaki sposób odnosisz się do innych, jak komunikujesz swoje potrzeby, w naturalny sposób, poprzez obserwację, uczy się i przejmuje Twoje sposoby kontaktu.

6. Pozytywna dyscyplina. Rolą rodzica jest socjalizacja dziecka, czyli nauczenie go podstawowych zasad funkcjonowania wśród ludzi. Dzieci wielu rzeczy uczą się przez przykład, jednak często to rodzic musi wskazać kierunek, w jakim dziecko może się poruszać (dla jego własnego dobra). Dyscyplina, która nie opiera się na karach i nagrodach, a na konsekwencji i wyborze, również wpływa na budowanie pozytywnej więzi z dzieckiem. Przykład: jeśli dziecko nie chce np. iść się kąpać, gdyż wybiera dłuższą zabawę, możemy pokazać mu, że ma wybór: jeśli nie skończy zabawy i nie rozpocznie szykowania do snu, tym samym skróci swój czas przeznaczony na wieczorne czytanie, które bardzo lubi. Nie jest to kara, a wybór dziecka. Podobnym przykładem może być np. niechęć do założenia czapki/kapelusza na słońcu. Jeśli dziecko zdecyduje, że nie chce tego zrobić, możemy przedstawić mu wynik jego decyzji: w konsekwencji nie będzie mógł uczestniczyć w zabawie na plaży. Nie jest to nasza kara, gdyż decyzja odnośnie danej aktywności wyszła od strony dziecka. Takie pozytywne dyscyplinowanie odbywa się z szacunkiem do dziecka jako drugiej osoby, a równocześnie pokazuje, jak w mądry sposób można rozwiązać wiele problemów natury wychowawczej.

Istotą budowania głębokiej relacji z dzieckiem jest otwarty, szczery kontakt, który opiera się na szacunku i traktowaniu dziecka jako myślącej osoby, która po prostu dopiero się wszystkiego uczy. Będąc jego przewodnikami po życiu, sami dostajemy w prezencie świeże, ekscytujące spojrzenie na wszelkie dziejące się w naszym wspólnym świecie sprawy.